Konwertuj PDF na PowerPoint

Obieg wody Woda krąży między oceanami, atmosferą i kontynentami. Słońce dostarcza energię potrzebną do parowania, a grawitacja powoduje opad deszczu i spływ ku niżej położonym miejscom. Pod wpływem ciepła część ciekłej wody w morzach, jeziorach i glebie zamienia się w niewidoczną parę. Rośliny również uwalniają parę przez liście: to transpiracja. Gdy wilgotne powietrze się ochładza, para skrapla się w drobne kropelki lub tworzy kryształki lodu. Ich nagromadzenie sprawia, że chmury są widoczne. Chmura nie składa się więc z widocznej pary wodnej. Kropelki łączą się i rosną. Kiedy są wystarczająco ciężkie, spadają jako deszcz, śnieg lub grad, zależnie od warunków. Nie cała woda wraca od razu do morza. Na przepuszczalnym gruncie część deszczu wsiąka i może dotrzeć do wód podziemnych. Na zboczu lub nieprzepuszczalnym gruncie spływa do strumieni i rzek. Wody podziemne mogą również zasilać źródło lub ciek wodny. Woda pozostaje przez różny czas w oceanach, jeziorach, lodowcach i warstwach wodonośnych. Obieg nie przebiega jedną pętlą: kropla może wybrać różne drogi i długo pozostawać w jednym zbiorniku. Aby zaobserwować parowanie, ustaw dwa naczynia z taką samą ilością wody: jedno na słońcu, drugie w cieniu. Zaznacz poziom początkowy i porównaj go po kilku godzinach. Aby zobaczyć skraplanie, obserwuj kropelki na zewnętrznej ściance zimnej szklanki: pochodzą z wilgoci w powietrzu. Zapamiętaj: woda zmienia stan skupienia i miejsce. Słońce i grawitacja podtrzymują jej krążenie. Parowanie, skraplanie, opad, wsiąkanie i spływ łączą zbiorniki wody.